locutuleius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /lo.kuː.tuˈleː.i.us/, [ɫɔ.kuː.tʊˈɫeː.i.ʊs]
Adjective
locūtulēius (feminine locūtulēia, neuter locūtulēium); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | locūtulēius | locūtulēia | locūtulēium | locūtulēiī | locūtulēiae | locūtulēia | |
| genitive | locūtulēiī | locūtulēiae | locūtulēiī | locūtulēiōrum | locūtulēiārum | locūtulēiōrum | |
| dative | locūtulēiō | locūtulēiō | locūtulēiīs | ||||
| accusative | locūtulēium | locūtulēiam | locūtulēium | locūtulēiōs | locūtulēiās | locūtulēia | |
| ablative | locūtulēiō | locūtulēiā | locūtulēiō | locūtulēiīs | |||
| vocative | locūtulēie | locūtulēia | locūtulēium | locūtulēiī | locūtulēiae | locūtulēia | |
Derived terms
Noun
locūtulēius m (genitive locūtulēiī or locūtulēī); second declension
Declension
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | locūtulēius | locūtulēiī |
| genitive | locūtulēiī locūtulēī1 |
locūtulēiōrum |
| dative | locūtulēiō | locūtulēiīs |
| accusative | locūtulēium | locūtulēiōs |
| ablative | locūtulēiō | locūtulēiīs |
| vocative | locūtulēī | locūtulēiī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
References
- locutuleius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- locutuleius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- locutuleius in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.