limbatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /limˈbaː.tus/, [lɪmˈbaː.tʊs]
Adjective
limbātus (feminine limbāta, neuter limbātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | limbātus | limbāta | limbātum | limbātī | limbātae | limbāta | |
| genitive | limbātī | limbātae | limbātī | limbātōrum | limbātārum | limbātōrum | |
| dative | limbātō | limbātō | limbātīs | ||||
| accusative | limbātum | limbātam | limbātum | limbātōs | limbātās | limbāta | |
| ablative | limbātō | limbātā | limbātō | limbātīs | |||
| vocative | limbāte | limbāta | limbātum | limbātī | limbātae | limbāta | |
Related terms
References
- limbatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- limbatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- limbatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.