lignarius
Latin
Etymology
From lignum (“firewood”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /liɡˈnaː.ri.us/, [lɪŋˈnaː.ri.ʊs]
Adjective
lignārius (feminine lignāria, neuter lignārium); first/second declension
- Of or belonging to wood.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lignārius | lignāria | lignārium | lignāriī | lignāriae | lignāria | |
| genitive | lignāriī | lignāriae | lignāriī | lignāriōrum | lignāriārum | lignāriōrum | |
| dative | lignāriō | lignāriō | lignāriīs | ||||
| accusative | lignārium | lignāriam | lignārium | lignāriōs | lignāriās | lignāria | |
| ablative | lignāriō | lignāriā | lignāriō | lignāriīs | |||
| vocative | lignārie | lignāria | lignārium | lignāriī | lignāriae | lignāria | |
Noun
lignārius m (genitive lignāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | lignārius | lignāriī |
| genitive | lignāriī | lignāriōrum |
| dative | lignāriō | lignāriīs |
| accusative | lignārium | lignāriōs |
| ablative | lignāriō | lignāriīs |
| vocative | lignārie | lignāriī |
Related terms
Descendants
References
- lignarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- lignarius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- lignarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- lignarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.