licturus
Latin
Etymology
Future active participle of linquō.
Participle
lictūrus m (feminine lictūra, neuter lictūrum); first/second declension
- about to quit
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lictūrus | lictūra | lictūrum | lictūrī | lictūrae | lictūra | |
| genitive | lictūrī | lictūrae | lictūrī | lictūrōrum | lictūrārum | lictūrōrum | |
| dative | lictūrō | lictūrō | lictūrīs | ||||
| accusative | lictūrum | lictūram | lictūrum | lictūrōs | lictūrās | lictūra | |
| ablative | lictūrō | lictūrā | lictūrō | lictūrīs | |||
| vocative | lictūre | lictūra | lictūrum | lictūrī | lictūrae | lictūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.