licentiatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /li.ken.tiˈaː.tus/, [lɪ.kɛn.tɪˈaː.tʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /li.t͡ʃen.t͡siˈa.tus/, [li.t͡ʃen.t͡siˈaː.tus]
Etymology 1
From licentiō (“grant leave”) + -tus (action noun suffix).
Noun
licentiātus m (genitive licentiātūs); fourth declension
Declension
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | licentiātus | licentiātūs |
| genitive | licentiātūs | licentiātuum |
| dative | licentiātuī | licentiātibus |
| accusative | licentiātum | licentiātūs |
| ablative | licentiātū | licentiātibus |
| vocative | licentiātus | licentiātūs |
Descendants
- English: licentiate
Etymology 2
Participle
licentiātus m (feminine licentiāta, neuter licentiātum); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | licentiātus | licentiāta | licentiātum | licentiātī | licentiātae | licentiāta | |
| genitive | licentiātī | licentiātae | licentiātī | licentiātōrum | licentiātārum | licentiātōrum | |
| dative | licentiātō | licentiātō | licentiātīs | ||||
| accusative | licentiātum | licentiātam | licentiātum | licentiātōs | licentiātās | licentiāta | |
| ablative | licentiātō | licentiātā | licentiātō | licentiātīs | |||
| vocative | licentiāte | licentiāta | licentiātum | licentiātī | licentiātae | licentiāta | |
Derived terms
- licentiātīvus
References
- licentiatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- licentiatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Niermeyer, Jan Frederik (1976), “licentiatus”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus (in Latin), Leiden, Boston: Brill
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.