libandus
Latin
Etymology
Future passive participle of lībō.
Participle
lībandus m (feminine lībanda, neuter lībandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lībandus | lībanda | lībandum | lībandī | lībandae | lībanda | |
| genitive | lībandī | lībandae | lībandī | lībandōrum | lībandārum | lībandōrum | |
| dative | lībandō | lībandō | lībandīs | ||||
| accusative | lībandum | lībandam | lībandum | lībandōs | lībandās | lībanda | |
| ablative | lībandō | lībandā | lībandō | lībandīs | |||
| vocative | lībande | lībanda | lībandum | lībandī | lībandae | lībanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.