lelijk

Dutch

Etymology

From Middle Dutch leetlijc, lelic. Equivalent to leed (“sorrow”) + -lijk (“-like”). Cognate with Old Saxon lēthlīk, Old High German leidlīh, Old Frisian lēthlik, Old English lāðlīc (Modern English loathly).

Pronunciation

Adjective

lelijk (comparative lelijker, superlative lelijkst)

  1. ugly

Inflection

Inflection of lelijk
uninflected lelijk
inflected lelijke
comparative lelijker
positive comparative superlative
predicative/adverbial lelijk lelijker het lelijkst
het lelijkste
indefinite m./f. sing. lelijke lelijkere lelijkste
n. sing. lelijk lelijker lelijkste
plural lelijke lelijkere lelijkste
definite lelijke lelijkere lelijkste
partitive lelijks lelijkers —

Antonyms

Derived terms

Adverb

lelijk

  1. badly
    Hij heeft zich lelijk bezeerd — He hurt himself badly.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.