latitans
Latin
Etymology
Present participle of latitō.
Participle
latitāns m, f, n (genitive latitantis); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | latitāns | latitantēs | latitantia | ||
| genitive | latitantis | latitantium | |||
| dative | latitantī | latitantibus | |||
| accusative | latitantem | latitāns | latitantēs, latitantīs | latitantia | |
| ablative | latitante, latitantī1 | latitantibus | |||
| vocative | latitāns | latitantēs | latitantia | ||
1When used purely as an adjective.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.