lasciviens
Latin
Etymology
Present participle of lascīviō.
Participle
lascīviēns m, f, n (genitive lascīvientis); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | lascīviēns | lascīvientēs | lascīvientia | ||
| genitive | lascīvientis | lascīvientium | |||
| dative | lascīvientī | lascīvientibus | |||
| accusative | lascīvientem | lascīviēns | lascīvientēs | lascīvientia | |
| ablative | lascīvientī | lascīvientibus | |||
| vocative | lascīviēns | lascīvientēs | lascīvientia | ||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.