lambitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of lambō
Participle
lambitus m (feminine lambita, neuter lambitum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lambitus | lambita | lambitum | lambitī | lambitae | lambita | |
| genitive | lambitī | lambitae | lambitī | lambitōrum | lambitārum | lambitōrum | |
| dative | lambitō | lambitō | lambitīs | ||||
| accusative | lambitum | lambitam | lambitum | lambitōs | lambitās | lambita | |
| ablative | lambitō | lambitā | lambitō | lambitīs | |||
| vocative | lambite | lambita | lambitum | lambitī | lambitae | lambita | |
References
- lambitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.