laetificatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of laetificō
Participle
laetificātus m (feminine laetificāta, neuter laetificātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | laetificātus | laetificāta | laetificātum | laetificātī | laetificātae | laetificāta | |
| genitive | laetificātī | laetificātae | laetificātī | laetificātōrum | laetificātārum | laetificātōrum | |
| dative | laetificātō | laetificātō | laetificātīs | ||||
| accusative | laetificātum | laetificātam | laetificātum | laetificātōs | laetificātās | laetificāta | |
| ablative | laetificātō | laetificātā | laetificātō | laetificātīs | |||
| vocative | laetificāte | laetificāta | laetificātum | laetificātī | laetificātae | laetificāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.