lactatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of lactō
Participle
lactātus m (feminine lactāta, neuter lactātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | lactātus | lactāta | lactātum | lactātī | lactātae | lactāta | |
| genitive | lactātī | lactātae | lactātī | lactātōrum | lactātārum | lactātōrum | |
| dative | lactātō | lactātō | lactātīs | ||||
| accusative | lactātum | lactātam | lactātum | lactātōs | lactātās | lactāta | |
| ablative | lactātō | lactātā | lactātō | lactātīs | |||
| vocative | lactāte | lactāta | lactātum | lactātī | lactātae | lactāta | |
References
- lactatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.