labaturus
Latin
Etymology
Future active participle of labō.
Participle
labātūrus m (feminine labātūra, neuter labātūrum); first/second declension
- about to totter
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | labātūrus | labātūra | labātūrum | labātūrī | labātūrae | labātūra | |
| genitive | labātūrī | labātūrae | labātūrī | labātūrōrum | labātūrārum | labātūrōrum | |
| dative | labātūrō | labātūrō | labātūrīs | ||||
| accusative | labātūrum | labātūram | labātūrum | labātūrōs | labātūrās | labātūra | |
| ablative | labātūrō | labātūrā | labātūrō | labātūrīs | |||
| vocative | labātūre | labātūra | labātūrum | labātūrī | labātūrae | labātūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.