léim

See also: leim, Leim, and lèim

Irish

Pronunciation

IPA^(key): /l̠ʲeːmʲ/

Etymology 1

From Old Irish léimm, from Proto-Celtic *lang-smen- (compare Welsh llam), from Proto-Indo-European *legʷh- (“light, not heavy”). The verb is denominal from the noun; the Old Irish verb lingid gave Modern ling, which is now literary.

Noun

léim f (genitive singular léime, nominative plural léimeanna)

verbal noun of léim
jump
1. leap
2. sudden jump, start
3. obstacle to be jumped
(geography) chasm, promontory

Declension

Declension of léim

Second declension

Bare forms

Case	Singular	Plural
Nominative	léim	léimeanna
Vocative	a léim	a léimeanna
Genitive	léime	léimeanna
Dative	léim	léimeanna

Forms with the definite article

Case	Singular	Plural
Nominative	an léim	na léimeanna
Genitive	na léime	na léimeanna
Dative	leis an léim don léim	leis na léimeanna

Alternative forms

léimeadh m
léimint f
léimt f

Derived terms

Terms derived from léim

athléim m (“rebound”)
léim ailt f (“dislocation, spraining, of joint”)
léim an daill f, léim chaorach sa duibheagán f (“leap in the dark”)
léim an tsiosúir f (“scissors jump”)
léim ard f (“high jump”)
léim as bonn f, léim choirp f (“standing jump”)
léim a thabhairt do (bhó) (“to serve (a cow)”, verb)
léim buinne f (“gush of water”)
léim chuaille f (“pole vault”)

léim éin f (“rising of bird”)
léim fáis f (“sudden growth”)
léim fhada f (“long jump”)
léim giorria f (“hare's leap”)
léim i leataobh f (“jump to one side; aberration”)
léim láimhe f (“vault”)
léim na srathrach f (“straddle jump”)
léimneach (“jumping, leaping, bounding; flitting, changeable”, adj)

léimneach f (“(act of) jumping”)
léimneoir m (“jumper”)
léimrás m (“steeplechase”)
léimrásaíocht f (“chasing”)
léim reatha f (“running jump”)
léim rúitín f (“dislocation, spraining, of ankle”)
léim táilliúra f (“somersault performed with legs crossed”)
léim uisce f (“water-jump”)

Verb

léim (present analytic léimeann, future analytic léimfidh, verbal noun léim, past participle léimthe)

(transitive, intransitive) jump
1. leap, bound
2. start
3. fly up, out
4. rush at, attack
5. skip (over)

Conjugation

First Conjugation (A)

		singular			plural			relative	autonomous
		first	second	third	first	second	third	relative	autonomous
indicative	present	léimim	léimeann tú; léimir^†	léimeann sé, sí	léimimid	léimeann sibh	léimeann siad; léimid^†	a léimeann; a léimeas	léimtear
	past	léim mé; léimeas	léim tú; léimis	léim sé, sí	léimeamar; léim muid	léim sibh; léimeabhair	léim siad; léimeadar	a léim / ar léim*	léimeadh
	past habitual	léiminn	léimteá	léimeadh sé, sí	léimimis; léimeadh muid	léimeadh sibh	léimidís; léimeadh siad	a léimeadh / ar léimeadh*	léimtí
	future	léimfidh mé; léimfead	léimfidh tú; léimfir^†	léimfidh sé, sí	léimfimid; léimfidh muid	léimfidh sibh	léimfidh siad; léimfid^†	a léimfidh; a léimfeas	léimfear
conditional		léimfinn	léimfeá	léimfeadh sé, sí	léimfimis; léimfeadh muid	léimfeadh sibh	léimfidís; léimfeadh siad	a léimfeadh / ar léimfeadh*	léimfí
subjunctive	present	go léime mé; go léimead^†	go léime tú; go léimir^†	go léime sé, sí	go léimimid; go léime muid	go léime sibh	go léime siad; go léimid^†	—	go léimtear
subjunctive	past	dá léiminn	dá léimteá	dá léimeadh sé, sí	dá léimimis; dá léimeadh muid	dá léimeadh sibh	dá léimidís; dá léimeadh siad	—	dá léimtí
imperative		léimim	léim	léimeadh sé, sí	léimimis	léimigí; léimidh^†	léimidís	—	léimtear
verbal noun		léim
past participle		léimthe

* Indirect relative
† Archaic or dialect form

Alternative verbal nouns: léimeadh m, léimint f, léimt f

Derived terms

aisléim (“recoil”, intransitive verb)

Etymology 2

Alternative forms

léighim (obsolete)

Verb

léim

first-person singular present indicative of léigh
first-person singular imperative of léigh

léim

Irish

Pronunciation

Etymology 1

Noun

Declension

Alternative forms

Derived terms

Verb

Conjugation

Derived terms

Etymology 2

Alternative forms

Verb

Further reading