kunesti

Etymology

From kun- (“together”) +‎ esti (“to be”).

Pronunciation

• IPA^(key): /kuˈnesti/

Verb

kunesti (present kunestas, past kunestis, future kunestos, conditional kunestus, volitive kunestu)

1. (intransitive) to keep company; to be together (as in a relationship or otherwise)

   Johano kaj Dorotea ankoraŭ kunestas.

   John and Dorothy are still together.

Conjugation

Conjugation of kunesti present past future singular plural singular plural singular plural tense kunestas kunestis kunestos active participle kunestanta kunestantaj kunestinta kunestintaj kunestonta kunestontaj acc. kunestantan kunestantajn kunestintan kunestintajn kunestontan kunestontajn nominal active participle kunestanto kunestantoj kunestinto kunestintoj kunestonto kunestontoj acc. kunestanton kunestantojn kunestinton kunestintojn kunestonton kunestontojn adverbial active participle kunestante kunestinte kunestonte infinitive kunesti imperative kunestu conditional kunestus