kunekzisti

Etymology

From kun- (“together”) +‎ ekzisti (“to exist”).

Verb

kunekzisti (present kunekzistas, past kunekzistis, future kunekzistos, conditional kunekzistus, volitive kunekzistu)

1. (intransitive) to coexist

Conjugation

Conjugation of kunekzisti present past future singular plural singular plural singular plural tense kunekzistas kunekzistis kunekzistos active participle kunekzistanta kunekzistantaj kunekzistinta kunekzistintaj kunekzistonta kunekzistontaj acc. kunekzistantan kunekzistantajn kunekzistintan kunekzistintajn kunekzistontan kunekzistontajn nominal active participle kunekzistanto kunekzistantoj kunekzistinto kunekzistintoj kunekzistonto kunekzistontoj acc. kunekzistanton kunekzistantojn kunekzistinton kunekzistintojn kunekzistonton kunekzistontojn adverbial active participle kunekzistante kunekzistinte kunekzistonte infinitive kunekzisti imperative kunekzistu conditional kunekzistus