kuikka
Finnish
(index ku)
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkuikːɑ/
- Hyphenation: kuik‧ka
Noun
kuikka
- loon, diver (bird)
- specifically black-throated diver (Gavia arctica)
Declension
| Inflection of kuikka (Kotus type 10/koira, kk-k gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | kuikka | kuikat | |
| genitive | kuikan | kuikkien | |
| partitive | kuikkaa | kuikkia | |
| illative | kuikkaan | kuikkiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | kuikka | kuikat | |
| accusative | nom. | kuikka | kuikat |
| gen. | kuikan | ||
| genitive | kuikan | kuikkien kuikkainrare | |
| partitive | kuikkaa | kuikkia | |
| inessive | kuikassa | kuikissa | |
| elative | kuikasta | kuikista | |
| illative | kuikkaan | kuikkiin | |
| adessive | kuikalla | kuikilla | |
| ablative | kuikalta | kuikilta | |
| allative | kuikalle | kuikille | |
| essive | kuikkana | kuikkina | |
| translative | kuikaksi | kuikiksi | |
| instructive | — | kuikin | |
| abessive | kuikatta | kuikitta | |
| comitative | — | kuikkineen | |
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.