kroni

See also: Kroni, kronī, and kroņi

Esperanto

Etymology

From krono (“crown”, noun) +‎ -i.

Verb

kroni (present kronas, past kronis, future kronos, conditional kronus, volitive kronu)

  1. to crown

Conjugation

Conjugation of kroni
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense kronas kronis kronos
active participle kronanta kronantaj kroninta kronintaj krononta kronontaj
acc. kronantan kronantajn kronintan kronintajn kronontan kronontajn
passive participle kronata kronataj kronita kronitaj kronota kronotaj
acc. kronatan kronatajn kronitan kronitajn kronotan kronotajn
nominal active participle kronanto kronantoj kroninto kronintoj krononto kronontoj
acc. kronanton kronantojn kroninton kronintojn krononton kronontojn
nominal passive participle kronato kronatoj kronito kronitoj kronoto kronotoj
acc. kronaton kronatojn kroniton kronitojn kronoton kronotojn
adverbial active participle kronante kroninte krononte
adverbial passive participle kronate kronite kronote
infinitive kroni imperative kronu conditional kronus

Latvian

Noun

kroni m

  1. vocative singular form of kronis
  2. accusative singular form of kronis
  3. instrumental singular form of kronis
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.