kroić

Polish

From Proto-Slavic *krojiti.

kroić impf

Conjugation of kroić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		kroić
present tense	1st	kroję			kroimy
	2nd	kroisz			kroicie
	3rd	kroi			kroją
past tense	1st	kroiłem	kroiłam		kroiliśmy	kroiłyśmy
	2nd	kroiłeś	kroiłaś		kroiliście	kroiłyście
	3rd	kroił	kroiła	kroiło	kroili	kroiły
future tense	1st	będę kroił¹	będę kroiła¹		będziemy kroili¹	będziemy kroiły¹
	2nd	będziesz kroił¹	będziesz kroiła¹		będziecie kroili¹	będziecie kroiły¹
	3rd	będzie kroił¹	będzie kroiła¹	będzie kroiło¹	będą kroili¹	będą kroiły¹
conditional	1st	kroiłbym	kroiłabym		kroilibyśmy	kroiłybyśmy
	2nd	kroiłbyś	kroiłabyś		kroilibyście	kroiłybyście
	3rd	kroiłby	kroiłaby	kroiłoby	kroiliby	kroiłyby
imperative	1st	—			krójmy
	2nd	krój			krójcie
	3rd	niech kroi			niech kroją
active adjectival participle		krojący	krojąca	krojące	krojący	krojące
passive adjectival participle		krojony	krojona	krojone	krojeni	krojone
contemporary adverbial participle		krojąc
impersonal past		krojono
verbal noun		krojenie
¹ or: będę kroić, będziesz kroić etc.

(verbs) krajać, okrawać, skrawać
(nouns) krajalnica, krajanka, krajarka, krawcowa, krawiec, krojczy, krojownia, krój, skrawarka, skrawek, przekrój, wykrój
(adjectives) krajany, krawiecki, krojczy

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.