krengon
Old Saxon
Etymology
From Proto-Germanic *kringōną.
Verb
krengon
Conjugation
Conjugation of krengon (weak class 2)
| infinitive | krengon | |
|---|---|---|
| indicative | present | past |
| 1st person singular | krengon | krengoda |
| 2nd person singular | krengos | krengodes |
| 3rd person singular | krengod | krengoda |
| plural | krengiod | krengodun |
| subjunctive | present | past |
| 1st person singular | krengo | krengodi |
| 2nd person singular | krengos | krengodis |
| 3rd person singular | krengo | krengodi |
| plural | krengion | krengodin |
| imperative | present | |
| singular | krengo | |
| plural | krengiod | |
| participle | present | past |
| krengondi | gikrengod, krengod | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.