kouřit
See also: kourit
Czech
Pronunciation
- IPA(key): /ˈkou̯r̝ɪt/
-
Audio (file)
Verb
kouřit impf
- to smoke (to deliberately inhale smoke)
Conjugation
Conjugation
| Present forms | indicative | imperative | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| 1st person | kouřím | kouříme | — | kuřme |
| 2nd person | kouříš | kouříte | kuř | kuřte |
| 3rd person | kouří | kouří | — | — |
| The future tense: a combination of a future form of být + infinitive kouřit. |
| Participles | Past participles | Passive participles | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| masculine animate | kouřil | kouřili | kouřen | kouřeni |
| masculine inanimate | kouřily | kouřeny | ||
| feminine | kouřila | kouřily | kouřena | kouřeny |
| neuter | kouřilo | kouřila | kouřeno | kouřena |
| Transgressives | present | past |
| masculine singular | kouře | — |
| feminine + neuter singular | kouříc | — |
| plural | kouříce | — |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.