kosti

Etymology

From Italian costare, German costen, English cost.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkosti/
• Hyphenation: kos‧ti

Verb

kosti (present kostas, past kostis, future kostos, conditional kostus, volitive kostu)

1. (transitive, intransitive) to cost

   Mi ne havas sufiĉan monon por la komputilo, do mi devos serĉi unu kiu malpli kostas.

   I do not have enough money for the computer, so I will have to look for one which costs less.

   Tiuj libroj kostas po 100 eŭrojn.

   Those books cost 100 euros each.

Conjugation

Conjugation of kosti present past future singular plural singular plural singular plural tense kostas kostis kostos active participle kostanta kostantaj kostinta kostintaj kostonta kostontaj acc. kostantan kostantajn kostintan kostintajn kostontan kostontajn nominal active participle kostanto kostantoj kostinto kostintoj kostonto kostontoj acc. kostanton kostantojn kostinton kostintojn kostonton kostontojn adverbial active participle kostante kostinte kostonte infinitive kosti imperative kostu conditional kostus

Verb

kosti

1. Third-person singular indicative past form of kostaa.

Anagrams

• kosit, oksit, sitko, sokit, sotki, toksi

Noun

kosti

1. indefinite dative singular of kostur
2. indefinite accusative plural of kostur

Verb

kosti (weak)

1. first-person singular present subjunctive of kosta
2. third-person singular present subjunctive of kosta
3. third-person plural present subjunctive of kosta

Participle

kosti

1. nominative plural masculine form of kosts