kombinasyon

Turkish

Etymology

Borrowed from French combinaison.

Pronunciation

  • IPA(key): kombinasˈjon
  • Hyphenation: kom‧bi‧nas‧yon

Noun

kombinasyon (definite accusative kombinasyonu, plural kombinasyonlar)

  1. (mathematics) combination

Declension

Inflection
Nominative kombinasyon
Definite accusative kombinasyonu
Singular Plural
Nominative kombinasyon kombinasyonlar
Definite accusative kombinasyonu kombinasyonları
Dative kombinasyona kombinasyonlara
Locative kombinasyonda kombinasyonlarda
Ablative kombinasyondan kombinasyonlardan
Genitive kombinasyonun kombinasyonların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular kombinasyonum kombinasyonlarım
2nd singular kombinasyonun kombinasyonların
3rd singular kombinasyonu kombinasyonları
1st plural kombinasyonumuz kombinasyonlarımız
2nd plural kombinasyonunuz kombinasyonlarınız
3rd plural kombinasyonları kombinasyonları

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.