koŝmaro

Etymology

Borrowed from French cauchemar and Russian кошма́р (košmár).

Pronunciation

• IPA^(key): /koʃˈmaro/
• Hyphenation: koŝ‧ma‧ro
• Rhymes: -aro

Noun

koŝmaro (accusative singular koŝmaron, plural koŝmaroj, accusative plural koŝmarojn)

1. nightmare
   • 1979, William Auld (ed.), Enkonduko en la originalan literaturon de Esperanto, page 20.

     Por mi, kiel por milionoj kaj milionoj da aliaj, helplingvo tia, kia vi konceptas ĝin, estas pli koŝmaro ol idealo.

     For me, as for millions and millions of others, an auxiliary language, like you conceive it, is more a nightmare than an ideal.