knuć

Polish

From earlier knować.

IPA^(key): /knut͡ɕ/

knuć impf (perfective uknuć)

Conjugation of knuć impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		knuć
present tense	1st	knuję			knujemy
	2nd	knujesz			knujecie
	3rd	knuje			knują
past tense	1st	knułem	knułam		knuliśmy	knułyśmy
	2nd	knułeś	knułaś		knuliście	knułyście
	3rd	knuł	knuła	knuło	knuli	knuły
future tense	1st	będę knuł¹	będę knuła¹		będziemy knuli¹	będziemy knuły¹
	2nd	będziesz knuł¹	będziesz knuła¹		będziecie knuli¹	będziecie knuły¹
	3rd	będzie knuł¹	będzie knuła¹	będzie knuło¹	będą knuli¹	będą knuły¹
conditional	1st	knułbym	knułabym		knulibyśmy	knułybyśmy
	2nd	knułbyś	knułabyś		knulibyście	knułybyście
	3rd	knułby	knułaby	knułoby	knuliby	knułyby
imperative	1st	—			knujmy
	2nd	knuj			knujcie
	3rd	niech knuje			niech knują
active adjectival participle		knujący	knująca	knujące	knujący	knujące
passive adjectival participle		knuty	knuta	knute	knuci	knute
contemporary adverbial participle		knując
impersonal past		knuto
verbal noun		knucie
¹ or: będę knuć, będziesz knuć etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.