kielâ
Inari Sami
Etymology 1
From Proto-Samic *kielë, from Proto-Uralic *käle.
Noun
kieḷâ
Inflection
| Even inflection in -â | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| Nominative | kielâ | kielah |
| Accusative | kielâ | kielâid |
| Genitive | kielâ | kielâi |
| Illative | kielân | kieláid |
| Locative | kielâst | kielâin |
| Comitative | kieláin | kielâiguin |
| Abessive | kielâttáá | kielâittáá |
| Essive | kiellân | — |
| Partitive | kiellâd | — |
Derived terms
Etymology 2
Noun
kieḷâ
Inflection
| Even inflection in -â | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| Nominative | kielâ | kielah |
| Accusative | kielâ | kielâid |
| Genitive | kielâ | kielâi |
| Illative | kielân | kieláid |
| Locative | kielâst | kielâin |
| Comitative | kieláin | kielâiguin |
| Abessive | kielâttáá | kielâittáá |
| Essive | kiellân | — |
| Partitive | kiellâd | — |
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.