karrierje
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkɒrːiʲɛrjɛ]
- Hyphenation: kar‧ri‧er‧je
Noun
karrierje
- third-person singular (single possession) possessive of karrier
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, front unrounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | karrierje | — |
| accusative | karrierjét | — |
| dative | karrierjének | — |
| instrumental | karrierjével | — |
| causal-final | karrierjéért | — |
| translative | karrierjévé | — |
| terminative | karrierjéig | — |
| essive-formal | karrierjeként | — |
| essive-modal | — | — |
| inessive | karrierjében | — |
| superessive | karrierjén | — |
| adessive | karrierjénél | — |
| illative | karrierjébe | — |
| sublative | karrierjére | — |
| allative | karrierjéhez | — |
| elative | karrierjéből | — |
| delative | karrierjéről | — |
| ablative | karrierjétől | — |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.