karar

See also: kärar and kårar

Norwegian Nynorsk

Noun

karar m

indefinite plural of kar

Turkish

Etymology

from Arabic قَرَّرَ‎ (qarrara).

Pronunciation

IPA^(key): kaˈɾaɾ, plural IPA^(key): kaɾaɾˈlaɾ
Hyphenation: ka‧rar

Noun

karar (definite accusative kararı, plural kararlar)

decision

Declension

Inflection

Nominative

karar

Definite accusative

kararı

Singular

Plural

Nominative

karar

kararlar

Definite accusative

kararı

kararları

Dative

karara

kararlara

Locative

kararda

kararlarda

Ablative

karardan

kararlardan

Genitive

kararın

kararların

Possessive forms
	Singular	Plural
1st singular	kararım	kararlarım
2nd singular	kararın	kararların
3rd singular	kararı	kararları
1st plural	kararımız	kararlarımız
2nd plural	kararınız	kararlarınız
3rd plural	kararları	kararları

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.