karaoki

Etymology

Borrowed from Japanese カラオケ (karaoke) +‎ -i.

Verb

karaoki (present karaokas, past karaokis, future karaokos, conditional karaokus, volitive karaoku)

1. to sing karaoke
   • 2018 July 9, Tani Hiroyuki, “Re: Asia esperanto”, in soc.culture.esperanto, Usenet‎, message-ID <cclltn$j17$1@nwall2.odn.ne.jp>:

     Oni karaokas en karaokejo uzante karaokilon. Se vi ŝatas kanti karaoke, vi estas karaokulo.

     One sings karaoke in a karaoke lounge using a karaoke machine. If you like to sing ‘karaokally’, you are a karaoke person.

Conjugation

Conjugation of karaoki present past future singular plural singular plural singular plural tense karaokas karaokis karaokos active participle karaokanta karaokantaj karaokinta karaokintaj karaokonta karaokontaj acc. karaokantan karaokantajn karaokintan karaokintajn karaokontan karaokontajn nominal active participle karaokanto karaokantoj karaokinto karaokintoj karaokonto karaokontoj acc. karaokanton karaokantojn karaokinton karaokintojn karaokonton karaokontojn adverbial active participle karaokante karaokinte karaokonte infinitive karaoki imperative karaoku conditional karaokus