karalábé
Hungarian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkɒrɒlaːbeː]
- Hyphenation: ka‧ra‧lá‧bé
Noun
karalábé (plural karalábék)
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | karalábé | karalábék |
| accusative | karalábét | karalábékat |
| dative | karalábénak | karalábéknak |
| instrumental | karalábéval | karalábékkal |
| causal-final | karalábéért | karalábékért |
| translative | karalábévá | karalábékká |
| terminative | karalábéig | karalábékig |
| essive-formal | karalábéként | karalábékként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | karalábéban | karalábékban |
| superessive | karalábén | karalábékon |
| adessive | karalábénál | karalábéknál |
| illative | karalábéba | karalábékba |
| sublative | karalábéra | karalábékra |
| allative | karalábéhoz | karalábékhoz |
| elative | karalábéból | karalábékból |
| delative | karalábéról | karalábékról |
| ablative | karalábétól | karalábéktól |
| Possessive forms of karalábé | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | karalábém | karalábéim |
| 2nd person sing. | karalábéd | karalábéid |
| 3rd person sing. | karalábéja | karalábéi |
| 1st person plural | karalábénk | karalábéink |
| 2nd person plural | karalábétok | karalábéitok |
| 3rd person plural | karalábéjuk | karalábéik |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.