kannan
See also: Kannan
Faroese
Etymology
From the verb kanna.
Pronunciation
- IPA(key): [ˈkanːan]
Noun
kannan f (genitive singular kannanar, plural kannanir)
Declension
| Declension of kannan | ||||
|---|---|---|---|---|
| f2 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | kannan | kannanin | kannanir | kannanirnar |
| accusative | kannan | kannanina | kannanir | kannanirnar |
| dative | kannan | kannanini | kannanum | kannanunum |
| genitive | kannanar | kannanarinnar | kannana | kannananna |
Synonyms
Finnish
Etymology 1
Noun
kannan
- Genitive singular form of kanta.
Verb
kannan
- First-person singular indicative present form of kantaa.
Etymology 2
Noun
kannan
- Genitive singular form of kanna.
Swedish
Noun
kannan
- definite singular of kanna
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.