kankare
Finnish
Etymology
Possibly from Proto-Uralic *këŋka- (“to climb”) (compare kangertaa).
This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.
Noun
kankare
- dry, rocky hill
- small tiny dry pieces of rocks or solid earth found in lentil, rice or grains
Declension
| Inflection of kankare (Kotus type 48/hame, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | kankare | kankareet | |
| genitive | kankareen | kankareiden kankareitten | |
| partitive | kankaretta | kankareita | |
| illative | kankareeseen | kankareisiin kankareihin | |
| singular | plural | ||
| nominative | kankare | kankareet | |
| accusative | nom. | kankare | kankareet |
| gen. | kankareen | ||
| genitive | kankareen | kankareiden kankareitten | |
| partitive | kankaretta | kankareita | |
| inessive | kankareessa | kankareissa | |
| elative | kankareesta | kankareista | |
| illative | kankareeseen | kankareisiin kankareihin | |
| adessive | kankareella | kankareilla | |
| ablative | kankareelta | kankareilta | |
| allative | kankareelle | kankareille | |
| essive | kankareena | kankareina | |
| translative | kankareeksi | kankareiksi | |
| instructive | — | kankarein | |
| abessive | kankareetta | kankareitta | |
| comitative | — | kankareineen | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.