kanamak

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish قانامق‎ (qanamaq, “to bleed”), from Proto-Turkic *kiān-a- (“to bleed”), from *kiān (“blood”). Cognate with Old Uyghur qʾnʾmʾq (qanamaq, “to bleed”), Karakhanid قَناماقْ‎ (qanāmāq, “to bleed”), Turkmen gānamak (“to bleed”) and Mongolian ханах (hanah, “to bleed”); a Turkic borrowing.

Verb

kanamak (third-person singular simple present kanar)

  1. (intransitive) to bleed

Conjugation

positive - interrogative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple kanar mıyım? kanar mısın? kanar mı? kanar mıyız? kanar mısınız? kanarlar mı?
present continuous kanıyor muyum? kanıyor musun? kanıyor mu? kanıyor muyuz? kanıyor musunuz? kanıyorlar mı?
past definite kanadım mı? kanadın mı? kanadı mı? kanadık mı? kanadınız mı? kanadılar mı?
past continuous kanıyor muydum? kanıyor muydun? kanıyor muydu? kanıyor muyduk? kanıyor muydunuz? kanıyorlar mıydı?
future simple kanayacak mıyım? kanayacak mısın? kanayacak mı? kanayacak mıyız? kanayacak mısınız? kanayacaklar mı?
negative - declarative
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
ben sen o biz siz onlar
indicative present simple kanamam kanamazsın kanamaz kanamayız kanamazsınız kanamazlar
present continuous kanamıyorum kanamıyorsun kanamıyor kanamıyoruz kanamıyorsunuz kanamıyorlar
past definite kanamadım kanamadın kanamadı kanamadık kanamadınız kanamadılar
past continuous kanamıyordum kanamıyordun kanamıyordu kanamıyorduk kanamıyordunuz kanamıyordular
future simple kanamayacağım kanamayacaksın kanamayacak kanamayacağız kanamayacaksınız kanamayacaklar
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.