juscularius
Latin
Noun
jūsculārius m (genitive jūsculāriī); second declension
- Alternative form of iūsculārius
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | jūsculārius | jūsculāriī |
| genitive | jūsculāriī | jūsculāriōrum |
| dative | jūsculāriō | jūsculāriīs |
| accusative | jūsculārium | jūsculāriōs |
| ablative | jūsculāriō | jūsculāriīs |
| vocative | jūsculārie | jūsculāriī |
References
- juscularius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- juscularius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.