jungi

Esperanto

Etymology

Borrowed from Latin iungō.

Verb

jungi (present jungas, past jungis, future jungos, conditional jungus, volitive jungu)

  1. to couple, harness

Conjugation

Conjugation of jungi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense jungas jungis jungos
active participle junganta jungantaj junginta jungintaj jungonta jungontaj
acc. jungantan jungantajn jungintan jungintajn jungontan jungontajn
passive participle jungata jungataj jungita jungitaj jungota jungotaj
acc. jungatan jungatajn jungitan jungitajn jungotan jungotajn
nominal active participle junganto jungantoj junginto jungintoj jungonto jungontoj
acc. junganton jungantojn junginton jungintojn jungonton jungontojn
nominal passive participle jungato jungatoj jungito jungitoj jungoto jungotoj
acc. jungaton jungatojn jungiton jungitojn jungoton jungotojn
adverbial active participle jungante junginte jungonte
adverbial passive participle jungate jungite jungote
infinitive jungi imperative jungu conditional jungus

Latin

Verb

jungī

  1. present passive infinitive of jungō

Lithuanian

Verb

jùngi

  1. second-person singular present tense of jungti.

Portuguese

Verb

jungi

  1. first-person singular preterite of jungir
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.