judzić

Polish

From Proto-Indo-European *Hyowdʰ-éye-ti, causative of *Hyewdʰ- (“to be agitated”).

judzić impf (perfective podjudzić)

Conjugation of judzić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		judzić
present tense	1st	judzę			judzimy
	2nd	judzisz			judzicie
	3rd	judzi			judzą
past tense	1st	judziłem	judziłam		judziliśmy	judziłyśmy
	2nd	judziłeś	judziłaś		judziliście	judziłyście
	3rd	judził	judziła	judziło	judzili	judziły
future tense	1st	będę judził¹	będę judziła¹		będziemy judzili¹	będziemy judziły¹
	2nd	będziesz judził¹	będziesz judziła¹		będziecie judzili¹	będziecie judziły¹
	3rd	będzie judził¹	będzie judziła¹	będzie judziło¹	będą judzili¹	będą judziły¹
conditional	1st	judziłbym	judziłabym		judzilibyśmy	judziłybyśmy
	2nd	judziłbyś	judziłabyś		judzilibyście	judziłybyście
	3rd	judziłby	judziłaby	judziłoby	judziliby	judziłyby
imperative	1st	—			judźmy
	2nd	judź			judźcie
	3rd	niech judzi			niech judzą
active adjectival participle		judzący	judząca	judzące	judzący	judzące
passive adjectival participle		judzony	judzona	judzone	judzeni	judzone
contemporary adverbial participle		judząc
impersonal past		judzono
verbal noun		judzenie
¹ or: będę judzić, będziesz judzić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.