judicialis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /juː.di.kiˈaː.lis/, [juː.dɪ.kɪˈaː.lɪs]
Adjective
jūdiciālis (neuter jūdiciāle); third declension
- Alternative form of iūdiciālis
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | jūdiciālis | jūdiciāle | jūdiciālēs | jūdiciālia | |
| genitive | jūdiciālis | jūdiciālium | |||
| dative | jūdiciālī | jūdiciālibus | |||
| accusative | jūdiciālem | jūdiciāle | jūdiciālēs | jūdiciālia | |
| ablative | jūdiciālī | jūdiciālibus | |||
| vocative | jūdiciālis | jūdiciāle | jūdiciālēs | jūdiciālia | |
References
- judicialis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- judicialis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.