janicsár
Hungarian
Etymology
From Serbo-Croatian janjičar, from Ottoman Turkish يکيچرى (yeñiçeri, “new troops”).
Pronunciation
- IPA(key): [ˈjɒnit͡ʃaːr]
- Hyphenation: ja‧ni‧csár
Noun
janicsár (plural janicsárok)
- (historical) janissary (soldier in an elite Turkish guard)
Declension
| Inflection (stem in -o-, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | janicsár | janicsárok |
| accusative | janicsárt | janicsárokat |
| dative | janicsárnak | janicsároknak |
| instrumental | janicsárral | janicsárokkal |
| causal-final | janicsárért | janicsárokért |
| translative | janicsárrá | janicsárokká |
| terminative | janicsárig | janicsárokig |
| essive-formal | janicsárként | janicsárokként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | janicsárban | janicsárokban |
| superessive | janicsáron | janicsárokon |
| adessive | janicsárnál | janicsároknál |
| illative | janicsárba | janicsárokba |
| sublative | janicsárra | janicsárokra |
| allative | janicsárhoz | janicsárokhoz |
| elative | janicsárból | janicsárokból |
| delative | janicsárról | janicsárokról |
| ablative | janicsártól | janicsároktól |
| Possessive forms of janicsár | ||
|---|---|---|
| possessor | single possession | multiple possessions |
| 1st person sing. | janicsárom | janicsárjaim |
| 2nd person sing. | janicsárod | janicsárjaid |
| 3rd person sing. | janicsárja | janicsárjai |
| 1st person plural | janicsárunk | janicsárjaink |
| 2nd person plural | janicsárotok | janicsárjaitok |
| 3rd person plural | janicsárjuk | janicsárjaik |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.