iuvandus
Latin
Etymology
Future passive participle (gerundive) of iuvō (“help, aid”).
Participle
iuvandus m (feminine iuvanda, neuter iuvandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iuvandus | iuvanda | iuvandum | iuvandī | iuvandae | iuvanda | |
| genitive | iuvandī | iuvandae | iuvandī | iuvandōrum | iuvandārum | iuvandōrum | |
| dative | iuvandō | iuvandō | iuvandīs | ||||
| accusative | iuvandum | iuvandam | iuvandum | iuvandōs | iuvandās | iuvanda | |
| ablative | iuvandō | iuvandā | iuvandō | iuvandīs | |||
| vocative | iuvande | iuvanda | iuvandum | iuvandī | iuvandae | iuvanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.