iurulentus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /juː.ruˈlen.tus/, [juː.rʊˈɫɛn.tʊs]
Adjective
iūrulentus (feminine iūrulenta, neuter iūrulentum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | iūrulentus | iūrulenta | iūrulentum | iūrulentī | iūrulentae | iūrulenta | |
| genitive | iūrulentī | iūrulentae | iūrulentī | iūrulentōrum | iūrulentārum | iūrulentōrum | |
| dative | iūrulentō | iūrulentō | iūrulentīs | ||||
| accusative | iūrulentum | iūrulentam | iūrulentum | iūrulentōs | iūrulentās | iūrulenta | |
| ablative | iūrulentō | iūrulentā | iūrulentō | iūrulentīs | |||
| vocative | iūrulente | iūrulenta | iūrulentum | iūrulentī | iūrulentae | iūrulenta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.