iuramentum
Latin
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /juː.raːˈmen.tum/, [juː.raːˈmɛn.tũ]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ju.raˈmen.tum/
Noun
iūrāmentum n (genitive iūrāmentī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | iūrāmentum | iūrāmenta |
| genitive | iūrāmentī | iūrāmentōrum |
| dative | iūrāmentō | iūrāmentīs |
| accusative | iūrāmentum | iūrāmenta |
| ablative | iūrāmentō | iūrāmentīs |
| vocative | iūrāmentum | iūrāmenta |
Synonyms
Descendants
- Aromanian: giurãmintu
- Asturian: xuramentu
- Catalan: jurament
- Friulian: zurament, ğurament
- Galician: xuramento
- Italian: giuramento
- Ladin: jurament
- Occitan: jurament
- Portuguese: juramento
- Romanian: jurământ
- Romansch: güramaint, engirament
- Sardinian: giuramentu, zuramentu
- Sicilian: giuramentu
- Spanish: juramento
- Venetian: giuramento
References
- iuramentum in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.