iudicabilis
Latin
Etymology
iūdicāre, iūdicō (“to judge”) + -bilis (“-able”)
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /juː.diˈkaː.bi.lis/, [juː.dɪˈkaː.bɪ.lɪs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ju.diˈka.bi.lis/, [ju.diˈkaː.bi.lis]
Adjective
iūdicābilis (neuter iūdicābile); third declension
- (Late Latin, literally) susceptible of judgement; judgeable
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | iūdicābilis | iūdicābile | iūdicābilēs | iūdicābilia | |
| genitive | iūdicābilis | iūdicābilium | |||
| dative | iūdicābilī | iūdicābilibus | |||
| accusative | iūdicābilem | iūdicābile | iūdicābilēs, iūdicābilīs | iūdicābilia | |
| ablative | iūdicābilī | iūdicābilibus | |||
| vocative | iūdicābilis | iūdicābile | iūdicābilēs | iūdicābilia | |
Related terms
Terms related to iudicabilis
Descendants
- Italian: giudicabile
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.