iritovat
Czech
Verb
iritovat impf
- to irritate
Conjugation
Conjugation
| Present forms | indicative | imperative | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| 1st person | irituji, irituju (coll.) | iritujeme | — | iritujme |
| 2nd person | irituješ | iritujete | irituj | iritujte |
| 3rd person | irituje | iritují, iritujou (coll.) | — | — |
| The future tense: a combination of a future form of být + infinitive iritovat. |
| Participles | Past participles | Passive participles | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| masculine animate | iritoval | iritovali | iritován | iritováni |
| masculine inanimate | iritovaly | iritovány | ||
| feminine | iritovala | iritovaly | iritována | iritovány |
| neuter | iritovalo | iritovala | iritováno | iritována |
| Transgressives | present | past |
| masculine singular | irituje | — |
| feminine + neuter singular | iritujíc | — |
| plural | iritujíce | — |
See also
Further reading
- irritovati in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
- iritovati in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.