irinus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈiː.ri.nus/, [ˈiː.rɪ.nʊs]
Adjective
īrinus (feminine īrina, neuter īrinum); first/second declension
- iris (plant, attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īrinus | īrina | īrinum | īrinī | īrinae | īrina | |
| genitive | īrinī | īrinae | īrinī | īrinōrum | īrinārum | īrinōrum | |
| dative | īrinō | īrinō | īrinīs | ||||
| accusative | īrinum | īrinam | īrinum | īrinōs | īrinās | īrina | |
| ablative | īrinō | īrinā | īrinō | īrinīs | |||
| vocative | īrine | īrina | īrinum | īrinī | īrinae | īrina | |
References
- irinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- irinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.