irányuló
Hungarian
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): [ˈiraːɲuloː]
- Hyphenation: irá‧nyu‧ló
Adjective
irányuló (not comparable)
Declension
| Inflection (stem in long/high vowel, back harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | irányuló | irányulók |
| accusative | irányulót | irányulókat |
| dative | irányulónak | irányulóknak |
| instrumental | irányulóval | irányulókkal |
| causal-final | irányulóért | irányulókért |
| translative | irányulóvá | irányulókká |
| terminative | irányulóig | irányulókig |
| essive-formal | irányulóként | irányulókként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | irányulóban | irányulókban |
| superessive | irányulón | irányulókon |
| adessive | irányulónál | irányulóknál |
| illative | irányulóba | irányulókba |
| sublative | irányulóra | irányulókra |
| allative | irányulóhoz | irányulókhoz |
| elative | irányulóból | irányulókból |
| delative | irányulóról | irányulókról |
| ablative | irányulótól | irányulóktól |
Verb
irányuló
- present participle of irányul
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.