invisurus
Latin
Etymology
Future active participle of invideō.
Participle
invīsūrus m (feminine invīsūra, neuter invīsūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | invīsūrus | invīsūra | invīsūrum | invīsūrī | invīsūrae | invīsūra | |
| genitive | invīsūrī | invīsūrae | invīsūrī | invīsūrōrum | invīsūrārum | invīsūrōrum | |
| dative | invīsūrō | invīsūrō | invīsūrīs | ||||
| accusative | invīsūrum | invīsūram | invīsūrum | invīsūrōs | invīsūrās | invīsūra | |
| ablative | invīsūrō | invīsūrā | invīsūrō | invīsūrīs | |||
| vocative | invīsūre | invīsūra | invīsūrum | invīsūrī | invīsūrae | invīsūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.