intuendus
Latin
Etymology
Participle
intuendus m (feminine intuenda, neuter intuendum); first/second declension
- which is to be considered
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | intuendus | intuenda | intuendum | intuendī | intuendae | intuenda | |
| genitive | intuendī | intuendae | intuendī | intuendōrum | intuendārum | intuendōrum | |
| dative | intuendō | intuendō | intuendīs | ||||
| accusative | intuendum | intuendam | intuendum | intuendōs | intuendās | intuenda | |
| ablative | intuendō | intuendā | intuendō | intuendīs | |||
| vocative | intuende | intuenda | intuendum | intuendī | intuendae | intuenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.