intritus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /inˈtriː.tus/, [ɪnˈtriː.tʊs]
Adjective
intrītus (feminine intrīta, neuter intrītum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | intrītus | intrīta | intrītum | intrītī | intrītae | intrīta | |
| genitive | intrītī | intrītae | intrītī | intrītōrum | intrītārum | intrītōrum | |
| dative | intrītō | intrītō | intrītīs | ||||
| accusative | intrītum | intrītam | intrītum | intrītōs | intrītās | intrīta | |
| ablative | intrītō | intrītā | intrītō | intrītīs | |||
| vocative | intrīte | intrīta | intrītum | intrītī | intrītae | intrīta | |
References
- intritus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- intritus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- intritus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- intritus in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.