intestinalis
Latin
Etymology
Renaissance Latin; from intestīnum + -ālis.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /in.tes.tiːˈnaː.lis/, [ɪn.tɛs.tiːˈnaː.lɪs]
Adjective
intestīnālis (neuter intestīnāle); third declension
- intestinal; pertaining to the intestine
- 1494, Johannes Matthaeus Ferrarius, Expositiones super tractatum de urinis et vigesimam secundam
- hernia intestinalis
- 1494, Johannes Matthaeus Ferrarius, Expositiones super tractatum de urinis et vigesimam secundam
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | intestīnālis | intestīnāle | intestīnālēs | intestīnālia | |
| genitive | intestīnālis | intestīnālium | |||
| dative | intestīnālī | intestīnālibus | |||
| accusative | intestīnālem | intestīnāle | intestīnālēs, intestīnālīs | intestīnālia | |
| ablative | intestīnālī | intestīnālibus | |||
| vocative | intestīnālis | intestīnāle | intestīnālēs | intestīnālia | |
Descendants
- English: intestinal
- Spanish: intestinal
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.