intercisus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of intercīdō.
Participle
intercīsus m (feminine intercīsa, neuter intercīsum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | intercīsus | intercīsa | intercīsum | intercīsī | intercīsae | intercīsa | |
| genitive | intercīsī | intercīsae | intercīsī | intercīsōrum | intercīsārum | intercīsōrum | |
| dative | intercīsō | intercīsō | intercīsīs | ||||
| accusative | intercīsum | intercīsam | intercīsum | intercīsōs | intercīsās | intercīsa | |
| ablative | intercīsō | intercīsā | intercīsō | intercīsīs | |||
| vocative | intercīse | intercīsa | intercīsum | intercīsī | intercīsae | intercīsa | |
Descendants
- Galician: Entrecinsa (place name)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.